Komunikacja z dziećmi to czasami bardzo trudny proces. Trudność nie wynika tylko z ograniczonego zasobu słownictwa małych wielkich ludzi, ale także (a może przede wszystkim?) z tego, że każde zdanie, ocena, pogląd które wypowiadamy wpływa na dziecko. Ono jest plastyczne i chłonie z osobistych wzorców w każdej sferze swojego życia.

W naszej pracy będziemy starać się wdrażać Porozumienie bez przemocy (NVC). Porozumienie Bez Przemocy nazywane było tez przez jego twórcę, Marshalla B. Rosenberga Językiem Serca lub Językiem Życia. Serca – jako komunikacja pełna empatii i wzbogacająca życie, nasze i ludzi których spotykamy. Komunikacja pełna szacunku do siebie i innych. Tylko mając pełny kontakt z samym sobą, możemy rozwijać się harmonijnie. Tylko mając pełny kontakt z samym sobą jesteśmy w stanie budować satysfakcjonujące relacje z innymi. Osoby pracujące z dziećmi powiedzą – to sposób porozumiewania się, który jest dla dzieci naturalny – zatracamy go jednak, kładąc nacisk na rozwijanie innych kompetencji. To czego jako dorośli uczymy się na kursach, warsztatach jest naszym naturalnym dziedzictwem, którego nie pielęgnujemy. Uczy się nas jak oceniać, dzielić, rywalizować… to przeszkadza w autentycznym kontakcie, powoduje frustrację i konflikty. Porozumienie Bez Przemocy to sposób na zastąpienie tego sposobu myślenia by móc budować satysfakcjonujące relacje, także w placówkach edukacyjnych. Oparte na szacunku więzi między uczniami, rodzicami i kadrą. Takie, które pomagają stworzyć bezpieczną i wspierającą atmosferę rozwoju. Zadaniem dorosłych jest takie wspieranie dzieci w ich harmonijnym rozwoju by tych naturalnych kompetencji nie utraciły i by mogły je dalej rozwijać.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *